Tak naprawdę to nie do końca jestem w stanie powiedzieć jaki tytuł nosi EP-ka rodzimej załogi Fly Like A Dog. Czyżbym był niedoinformowany? Ależ skąd, to raczej sam zespół utrudnił mi zadanie, albowiem na ich oficjalnej stronie można znaleźć tytuł podany obok, zaś na samej płycie nie można znaleźć nic... Załóżmy więc, że te trzy kompozycje faktycznie nazywają się Mantodea. Tyle z rzeczy bardziej sztywnych i oficjalnych, czas na zagadnienie "namber łan" - czyli muzykę.

Kwintet ten prezentuje nowomodne spojrzenie na cięższe granie. Za mikrofonem stoi sympatycznie się prezentująca Gocha oferująca nam nie tylko naturalny i całkiem przyjemny zresztą głos, ale także potrafiąca agresywnie wykorzystywać swe struny głosowe. Krzyki te stanowią praktycznie całą stronę wokalną otwierającego opisywane tu wydawnictwo numeru pt. "Praying Mantis". Do tego dochodzi dość kwadratowe riffowanie, miejscami atak podwójnej stopy oraz specyficzna, choć w gruncie rzeczy bardzo prosta rytmika. Tak można by opisać to co cechuje ten muzyczny obraz. Nie są to dźwięki szczególnie ambitne, takie wymieszanie metalu, hard core'a i pewnej ilości elementów z dorobku takich kapel jak np. KoRn.

Numer dwa, czyli "Immortal" to przede wszystkim pierwsze spotkanie z czystym głosem wspomnianej już wokalistki, a muzycznie jest bez zmian, jednak cały czas na niezłym poziomie. Wieńczący całość - "Silent Scream" to mój faworyt. Chociaż tak dokładniej zastanawiając się nie jestem wstanie wskazać konkretnego powodu, sprawiającego, iż to właśnie ta piosenka podoba mi się najbardziej. Myślę, że dowodzi to tylko równego poziomu tej EP-ki.

Podsumowując, jeśli nie rażą Was bardziej nowoczesne dźwięki i lubicie takowe granie, możecie śmiało stanąć z Mantodeą w szranki, podejrzewam, że wyjdziecie z tego pojedynku usatysfakcjonowani. Aha, oprawa graficzna niezbyt mnie zachwyciła, ale da się to przeżyć.


Strona internetowa zespołu Fly Like A Dog: www.FlyLikeADog.com