Gdy pierwszy raz zetknąłem się z Incoming Annihilation kręciłem nosem, a mój sceptycyzm nie znał granic. Zabrałem się jednak do sprawy jak profesjonalista, słuchając tego tak długo, aż te dwie rzeczy opisane powyżej zniknęły.

Teraz mogę otwarcie powiedzieć, że jest to album, który od początku do końca praktycznie nie ma słabych punktów. Oprócz dwóch malutkich... Pierwszym jest brzmienie, niestety nie tak surowe i brudne jak to bywało w latach 90-tych w thrash/death metalu, tylko bardziej czyste i sterylne. Drugim punktem, kompletnie nie mającym nic wspólnego z muzyką Deathcaller, jest okładka. Jak dla mnie, została żywcem zapożyczona z jednej ze scen "Terminatora 2". Ale teraz to się czepiam...

I tak pierwszy i trzeci utwór czyli "Lies" i "Machine Gun" to świetne, pełne podwójnych stóp (tu duży plus, mam już dość blastów w takiej muzyce) numery, pełne agresywnych riffów osadzonych ogólnie w średnich tempach. Do tego melodyjność tych nagrań zachwyca i trochę, ale tylko troszeczkę, przypomina dokonania Death. A może tak mi się tylko wydaje;) Tak samo początek "Second Side Of Reality" - pierwsze parę dźwięków przywołuje dokonania Slayer'a, ale to tyle.

Później jest już Deathcaller i to w najwyższej klasie, balansujący pomiędzy ciężkością a melodią. Moim zdecydowanym faworytem jest kawałek instrumentalny, będący również tytułowym. "Incoming Annihilation" to song, dzięki któremu będę wracał do tego krążka. Ma w sobie wszystko to, co powinna mieć brutalna muzyka. Skoczne tempa oplecione w finezyjną strukturę kontrolowanej agresji... powiem krótko - ognista jazda do przodu!

Debiut pierwsza klasa, szkoda tylko, że tak mały popyt jest teraz na tego typu dźwięki. Może dzięki takim płytom metal w przyszłości powróci do tego czegoś, co zgubił po drodze, kiedy to muza ta stawała się tylko coraz szybsza, a dusza powoli zanikała.


Strona internetowa zespołu Deathcaller: www.Deathcaller.pl